We kunnen het Boeddhisme al jarenlang beoefenen en praten over het doen van onze menselijke revolutie, maar als we niet bereid zijn om de inspannende moeite te doen die nodig is om werkelijk verandering in ons leven tot stand te brengen, dan lopen we een groot risico. We nemen het risico dat we lippendienst leveren aan de kracht van de Gohonzon. We riskeren dat we onszelf eerder nestelen in de kameraadschap van de Sokai Gakkai dan dat we dieper in ons leven gaan graven. En omdat er niet werkelijk iets verandert, riskeren we uiteindelijk dat we een wrok gaan koesteren jegens de Mystieke Wet en dientengevolge de positieve gevolgen van de beoefening opheffen. We zouden evengoed helemaal niet hoeven te beoefenen.

Als mensen ongelukkig zijn met hun leven, proberen ze het vaak te ‘fiksen’ door hun eigen invloed uit te oefenen op hun omgeving. Men kan degenen in onze omgeving vleien, intimideren, tiranniseren of bekritiseren. Men zou zelfs de eigen wil aan anderen kunnen opleggen onder de naam van verandering. Wat nog meer voorkomt is, dat ontevredenheid of ongelukkig zijn in het dagelijkse leven eenvoudigweg wordt uitgedrukt in beklag. Echter, de kern van het Boeddhisme is verandering van binnenuit. Klagen heeft geen zin en is in feite een oorzaak voor meer ongeluk.

Als we het Boeddhisme oprecht in praktijk brengen, kunnen we niet vermijden dat we het vergankelijke loslaten en het werkelijke onthullen. Zelfs Nichiren Daishonin moest door dit proces heengaan tijdens de vervolging te Tatsunokuchi. Geenszins kon hij in de toekomst kijken; hij kon niet weten dat er een komeet door de lucht zou vliegen en dat het de aanslag op zijn leven zou stoppen. Het was zijn geloof in de Lotus Soetra wat ervoor zorgde dat hij niet aan twijfel toegaf, zelfs terwijl hij oog in oog stond met zo’n enorm moeilijke situatie. En het was door de vervolging te Tatsunokuchi dat Nichiren Daishonin zijn ware identiteit openbaarde als de oorspronkelijke Boeddha van de tijd zonder begin.

Wat zouden we moeten doen als we niet tevreden zijn met onze financiële situatie, onze gezondheid, onze relaties, ons werk of voorwaar enig ander aspect van ons leven? Welk gebied van ontevredenheid het ook betreft, we zouden er misschien mee kunnen beginnen om goed en lang naar onszelf te kijken en naar onze beoefening. We zouden onszelf kunnen afvragen: “Klaag ik? Heb ik kritiek? Chant ik zonder dat ik er in geloof?”

Liever moeten we moeite doen om te veranderen van binnenuit, dan te klagen over het leven. Natuurlijk vergt dit moed en het vereist ook het nemen van actie. Door ons geloof worden moed en de levenskracht om actie te ondernemen gestimuleerd.

President Toda zei ooit: “Veranderen is belangrijker dan begrijpen”, en vervolgens merkte hij op: “Wij bestuderen het Boeddhisme om onze menselijke revolutie te kunnen doen en om ons geloof te versterken”. Menselijke revolutie is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Maar laten we niet halfslachtig beoefenen en zodoende de fundamentele uitdaging van ‘het vergankelijke loslaten’ te verwaarlozen. Laten we allemaal samen overeenkomstige en krachtige inspanningen leveren om ‘het ware’ in ons leven te tonen.

This page was last modified on Sunday, August 20, 2006.