De relatie tussen ons eigen geluk en het geluk van anderen staat centraal in de leerstellingen van Nichiren Daishonin. Om het volle potentieel van onze beoefening in ons dagelijks leven te tonen, is het in feite onontbeerlijk om een balans tussen deze twee te bereiken.

'Wanneer iemand daimoku reciteert, doordringt zijn stem het gehele universum; er is geen wereld in de tien richtingen die niet wordt bereikt'. (Gosho Zenshu p. 808) 'De daimoku die we reciteren is het geluid van hoop en vastberadenheid die door de gehele kosmos weerklinkt. Het is ook een uitdrukking van wijsheid, omdat het de harten van de mensen verheft en ze met vreugde vervult'. (SGI Newsletter nr. 152, p. 226)

Echter, om onze daimoku zo'n kracht te kunnen laten bevatten dat het het gehele universum doordringt, moeten we een sterk gevoel van compassie ontwikkelen. Ware compassie legt ons uitzicht op het leven bloot, het maakt wijsheid en moed los en het maakt ons mogelijk om de staat van Boeddhaschap te ervaren.

Van liefde wordt gedacht dat het de meest krachtige en positieve is van alle emoties die een mens kan ervaren. Inderdaad, velen beschouwen het als ons ultieme doel, de kracht waarmee we ons eigen geluk en dat van anderen kunnen veranderen in vreugde. Het is echter maar al te duidelijk dat, in de moderne maatschappij, liefde steeds meer tot een begrip is verworden en abstract is geworden.

Voor sommigen betekent "liefde" een verlangen om te geven en te helpen, terwijl het voor anderen het verlangen om te nemen en uit te buiten kan betekenen. Als liefde die men gegeven heeft niet wordt beantwoord, kan men een overweldigende verbitterdheid en jaloezie ervaren. Dit kan emoties, die oorspronkelijk geworteld waren in liefde, heel gemakkelijk doen omslaan in haat. In de laatste tijd zijn gevallen van stalkers, die het excuus van "liefde" gebruiken om hun slachtoffers te intimideren en angst aan te jagen, alledaagser geworden.

'In onze wereld is het niet ongewoon dat haat ten grondslag ligt aan hetgeen waarvan men zo krachtig beweert dat het liefde is, of dat egoïsme zich verschuilt achter een masker van liefde… Misschien is het geven van liefde die voortkomt uit persoonlijke menselijke gevoelens verloren geraakt, of wordt het overgelaten aan welzijnsactiviteiten en liefdadigheidsinstellingen. Dit is natuurlijk liefde die niet is geworteld in menselijke emoties, maar die geïnstitutionaliseerd is'. (Daisaku Ikeda, Choose life, p. 356)

Het boeddhistische begrip van compassie (jihi), houdt het nemen van twee acties in: ten eerste, het wegnemen van leed; en ten tweede, het brengen van geluk aan anderen. Tezamen geven deze een wezenlijke betekenis aan liefde, omdat de emotie ondeelbaar is van het nemen van geschikte actie om angst te ontlasten en het te vervangen met hoop en moed.

In onze inspanningen om de fundamentele oorzaak van het lijden in iemands leven te helpen verwijderen, is het belangrijk om empathie te voelen; om het vermogen te hebben het lijden van een ander te voelen als ware het je eigen lijden en te wensen om het te verlichten. Zonder invoelingsvermogen is er geen bereidwilligheid om anderen te helpen en dus wordt er geen geschikte actie ondernomen om lijden te verwijderen. Het tweede aspect van compassie - het brengen van geluk - betekent niet het geven van kortstondig, aards plezier aan mensen, maar om hen in staat te stellen vanbinnen grootse vreugde te voelen opwellen als ze de kracht van de mystieke wet (Nam-myoho-renge-kyo) gaan beseffen, die in hun leven in beweging is.

Vanuit het boeddhistische perspectief is het universum een levende entiteit waarvan de bestanddelen onderling afhankelijk zijn. Daarom is het onmogelijk voor ons, menselijke wezens, ons onafhankelijk van onze omgeving gelukkig te voelen - we kunnen niet oprecht gelukkig zijn terwijl anderen diep ongelukkig zijn. Hoe meer we er naar streven om anderen geluk te brengen, gebaseerd op de boeddhistische spirit van jihi, hoe gelukkiger we zelf worden.

De compassie van mensen, die een diepe verbintenis hebben gemaakt om hun missie te vervullen en wier geloof voortkomt uit hun openhartige daimoku, zal altijd worden vernieuwd. Dit is één aspect van het woord myo - van myo-ho-renge-kyo - het herbezielen, of het openen. Het reciteren van daimoku stelt ons in staat om onze levenskracht en wijsheid nieuw leven in te blazen en, om onze verbintenis met de verwezenlijking van ons geluk en het geluk van anderen te hernieuwen.

Daisaku Ikeda citeert in zijn lezingen over de Hoben en Juryo hoofdstukken van de Lotus Soetra, de tweede president van de Soka Gakkai, Josei Toda:
'Alleen door van ganser harte te geloven in de grootse geest van compassie en de grootse kracht van wijsheid van de ware Boeddha, kunnen wij, gewone mensen, als volgelingen van de oorspronkelijke Boeddha, verlichting bereiken en Boeddha's worden in onze huidige gedaante. Er zijn absoluut geen enkele andere Boeddha's.' (SGI Newsletter, Nr. 152, p. 92)

Ieder van ons moet verantwoordelijkheid nemen voor zijn eigen karma en het is zeker waar dat karma niet kan worden veranderd door macht, status of rijkdom. Echter, onze levens zijn allemaal onontwarbaar verbonden en in deze zin kan onze eigen menselijke revolutie een diepgaande invloed hebben op diegenen om ons heen.

index

This page was last modified on Sunday, August 20, 2006.