Waarom zou ik naar de planning van mijn district gaan?
uit UKE december 2000, vertaling Wigle Ringersma

De Soka Gakkai heeft altijd het hoogste belang gehecht aan de introductiebijeenkomst. Het wordt beschouwd als de belangrijkste plaats waar leden elkaar ontmoeten en hun ervaringen op basis van het Boeddhisme van Nichiren Daishonin vertellen. Op deze manier wordt het geloof van de leden versterkt en een pad geopend voor de verdere ontwikkeling van de unieke bijdrage van onze beweging aan een vreedzame maatschappij. Als de meeting vrolijk en levendig is, worden nieuwe leden en gasten geweldig aangemoedigd in geloof en verspreidt collectief geluk zich als een vuur.

Welke rol kan planning spelen in het creëren van zo'n meeting? In feite heel erg veel. Dit is waar we ons voorbereiden op het soort meeting dat we willen hebben. Het kan gaan over het onderwerp van de meeting, wie er Mc is, welke Gosho of raad wordt gebruikt, welke leiders uitgenodigd worden en hoeveel gasten we willen hebben. Bovendien geeft het iedereen de kans om te chanten voor het succes van de bijeenkomst en het ontwikkelen van het soort spirit waartoe SGI-president Ikeda ons aanmoedigt: "Elke bijeenkomst zou levendig en vrolijk moeten zijn, het soort meeting waar iedereen bij het weggaan voelt: "Dat was leuk. Ik ben blij dat ik gegaan ben".

Het idee van een planningbijeenkomst kan niet bijzonder uitnodigend of opwindend lijken en dus kunnen we onszelf afvragen waarom we zouden moeten gaan. Maar het is geen kwestie van 'zouden moeten'. Het komt meer overeen met onze beweging om dit te bekijken in termen van welke waarde gecreëerd kan worden van het uitvoeren van een bepaalde actie.

Mensen die de planning bijwonen, kunnen komen met suggesties voor een onderwerp voor de komende introductiemeeting. Als er eenmaal besloten is tot een onderwerp kunnen de aanwezigen daarna chanten met grote doelgerichtheid en helderheid en zo de waarschijnlijkheid van het succes vergroten. Ook is het waarschijnlijk dat degenen die tevoren wisten over het onderwerp, er wat gerichte aandacht aan hebben besteed. Ze zijn dus beter uitgerust om antwoorden te hebben op de vragen die worden gesteld door degenen die nieuwer zijn in de beoefening. Het belang hiervan kan niet worden overschat: een slecht geplande introductiebijeenkomst kan een chaotische gebeurtenis zijn zonder spirit die eerder verwarring veroorzaakt dan inspiratie.

Andere voorspoed van het bijwonen van de planning dat het je de kans geeft om je ideeën voor de introductiebijeenkomst bij te dragen. Als je ook maar één idee kan geven, kan dat heel belangrijk zijn in het maken van een geweldige meeting. Het kan je ook aanmoedigen om te chanten voor gasten of voor een fantastische ervaring. Ervaringen zijn het hart van de introductiebijeenkomst en zijn het levensbloed van de beweging voor kosen-rufu. Een inspirerende ervaring over hoe je door het boeddhisme iets in je leven veranderde, kan iedereen op de meeting nieuwe moed en hoop geven. De tijd tussen de planning en de introductiebijeenkomst zelf kan gebruikt worden om jezelf voor te bereiden op het geven van zo'n ervaring.

Chanten helpt ons onder andere om meer voorbereid te worden op alles dat het leven ons voor de voeten kan werpen; het is op zichzelf een vorm van voorbereiding. Net zo, door in de gewoonte te komen van het plannen van onze belangrijke boeddhistische activiteiten, ontwikkelen we het vermogen om altijd een stap vooruit te zijn van hetgeen van ons gevraagd wordt. Een gevoel van voorbereid zijn en het vermogen om scherp vooruit te zien worden van ons.

Zeker voor mensen die al een lange tijd beoefend hebben, kan het idee om 'weer een meeting' bij te wonen, nogal onaantrekkelijk zijn. Maar er is altijd iets nieuws dat geleerd kan worden door het te doen zoals het volgende uittreksel van "De wijsheid van de Lotus Soetra" suggereert:

Saito: "…een versie van de Lotus Soetra in het Sanskriet zegt dat de vier grootse mannen van het leren 'zoveel jaren bij de Wereldgeëerde zaten, dat hun lichamen pijn deden, dat hun botten breekbaar waren…en ze waren oud en zwak'."

Suda: "Daarop keert hun leraar, Shakyamuni, zich tot hen en zegt hen dat ze nog veel te bereiken hebben en spoort hen aan om te blijven proberen."

Ikeda: "Hij leert hen de beoefening van eeuwige zelfverbetering en roept hen op zich nooit terug te trekken. 'Niet vooruitgaan, is jezelf terugtrekken.' (Gosho Zenshu blz 1165) Boeddhistische beoefening betekent er steeds aan te werken om jezelf en je omgeving te verbeteren en altijd vooruit te gaan. Het betekent eeuwige groei en daardoor eeuwige jeugd. Het leven is eeuwig en strekt zich uit over de drie bestaansfasen van verleden, heden en toekomst."

Enthousiaste betrokkenheid bij het plannen van onze SGI-activiteiten draagt bij aan de voortdurende ontwikkeling van onszelf en de beweging voor kosen-rufu.

index

This page was last modified on Sunday, August 20, 2006.